غزل ِ سر به دار ِ سبز! (یادمان 16 آذر 1388)

ما آن شكوفه‌ایم كه بر دوش باد‌ها
از گرد ره نیامده جاروب می‌شویم

مجروح زهرخند شماییم سال‌هاست
با این سیاه زخم مگر خوب می‌شویم؟!

اما نه‌، دربرابر لبخند ساده‌ای
آن قدر ساده‌ایم كه مغلوب می‌شویم

ما را تبر چگونه ز پا در می‌آورد‌؟
ما جنگلیم و لشگری از چوب می‌شویم

امیدوار باش به سرچشمه می‌رسیم
داریم می‌رسیم كه سركوب می‌شویم

تنها تو نیستی غزل سربدار سبز‌!
ما نیز در كنار تو مصلوب می‌شویم‌!...